Vannochtend stonden we voor een dilemma: het weer gaat omslaan. Vanmiddag regen en onweer, morgen bewolkt. Er staan nog een paar dingen op de lijst voor deze 2 dagen: De musea in Bayeux, Utah beach en de bunkers bij Longues-sur-mer. Omdat we ook nog even van het zwembad willen genieten, besloten we om dat op deze warme ochtend te doen, en dan in de middag naar de musea te gaan.
Met een temperatuur van 26 graden is het net warm genoeg om buiten te zwemmen, maar als je uit het zwembad komt is het toch wel koud. Desondanks wilde Cayley foto's hebben van haar op een eenhoorn (de opblaasbare versie). Ze sprong erop en flats, voorover het water in. Mooie foto! Nee, uiteindelijk zijn er nog 29 foto's gemaakt, waar ik dan wel precies de goede uit moet zoeken na de vakantie. Lekker is dat...
Om half 2, toen er al een flink wolkendek was gevormd, reden Diana, Harry en ik richting Bayeux. Cayley had wel even genoeg van alle musea en besloot om niet mee te gaan. Eerste bestemming: D-day Memorial museum, aan de zuidkant van het stadje. Bij binnenkomst gingen we meteen naar de 'cinema', waar een film van 20 minuten de gebeurtenissen van D-day tot aan de bevrijding uitweidde. Dat was best goed gedaan, en het gaf een mooi inzicht in hoe de operatie dreigde vast te lopen nog voordat Caen werd bereikt. In het museum zelf stonden replicas van een aantal bekende wapens, zoals een Sherman tank en een FLAK (FLugAbwehrKanone), en waren heel veel borden met informatie over de gebeurtenissen rond D-day. Doordat we al in een paar musea zijn geweest en de film al hadden bekeken was er vrij veel overlap, dus binnen anderhalf uur hadden we het wel gezien. Toch heb ik wel het een en ander geleerd van de achtergrondverhalen over bijvoorbeeld de veldhospitalen en de tijdelijke havens die werden aangelegd door de geallieerden.
Hierna reden we naar de Tapestery van Bayeux, waar het wereldberoemde 70 meter lange tapijt met het verhaal over de slag bij Hastings hangt. Het is trouwens helemaal geen tapijt maar een borduurwerk, dus de hele wereld wordt door de Fransen voorgelogen. Bij de kassa van het mooie museum stond een lange rij, maar die mochten wij over slaan omdat we een combinatieticket hadden gekocht in het vorige museum. Ook een audioguide hadden we niet echt nodig; ik weet waar het over gaat en kan het Latijn op het kleed een beetje lezen. Dat scheelde weer een rij. Diana was in 2 minuten langs het kleed gelopen, Harry en ik deden er iets langer over. De mensenstroom met informatie deed er volgens ons een uur over, maar zo mooi is het kleed eerlijk gezegd niet. Het is vooral veel van hetzelfde. Ach, nu kunnen we zeggen dat we er geweest zijn...
Nadat we nog even de expositie op de bovenverdieping, met onder andere een replica van een vikingschip, hadden bekeken liepen we door de hoofdstraat naar de plaatselijke Notre Dame toe. Ik weet niet of het is omdat er geen ruimte omheen zat, maar deze leek veel hoger dan de kerken die we in Rouen en Caen hebben gezien. Ook de grote hoeveelheid torentjes en bogen viel op. De kerk is wel toe aan een restauratie, want buiten was er gevaar van vallende brokstukken en van binnen waren wat scheuren te zien in de gewelven. Verder was er niks opvallend binnen behalve het graf van een bisschop die eind Juli dit jaar is overleden. De lucht werd nu echt zwart, en toen we net in de auto stapten was de eerste flits te zien. Een flinke onweersbui, maar wij zaten gelukkig droog.
Na het avondeten (Franse pasta) bleef het weer wisselvallig dus besloten Cayley en Diana om nog even rond te gaan snuffelen in de supermarkt waar we gisteren waren geweest. Ze kwamen wel laat terug vond ik, en dat had een goede reden: Op de terugweg waren ze verdwaald in de smalle weggetjes in deze streek. In plaats van 8 minuten hebben ze er zeker 25 gereden, en een route genomen die niet echt optimaal was. Alsof je vanuit Zoetermeer via Gouda naar Delft rijd, zeg maar.
Na wat kaartspellen was het tijd om te gaan slapen. Morgen Utah beach...
No comments:
Post a Comment