Om eerlijk te zijn hadden we ons tijdens het boeken een beetje vergist in de grootte van de appartementen. Die waren namelijk piepklein: met een kleine slaapbank, een klein tafeltje, een klein keukentje een kleine douche, een klein toilet en een grote kast was de kamer wel vol. Omdat Harry en ik niet echt fijn samen in een bed passen heb ik geslapen op het luchtbed dat we mee hebben genomen voor dit soort gevallen. Dat kon nog net liggen op de grond, maar dan kon de badkamerdeur niet meer open. Bijkomend voordeel is wel dat tijdens het inpakken de spullen niet zo ver verspreid lagen. Jammer genoeg duurde het een tijdje voordat we weg waren vanwege perikelen bij het ontbijt.
We hadden van thuis nog wat (net niet genoeg eigenlijk) brood over, maar Cayley wilde liever een broodje van de Subway. Dat kon, want die ging al om 9 uur open.... of toch niet? Om 10 uur kwam Cayley terug zónder broodje. Dan maar eerst inpakken. Ja, later heeft ze alsnog een broodje (hm, Franse equivalent van een footlong, dus zeg maar brood) gehaald terwijl we naar de auto gingen. Met koffers bij ons moesten we namelijk ruim 500 meter lopen naar de ingang van de parkeergarage. Niet fijn, zeker niet bij een temperatuur van 32 graden. Pas na 12 uur reden we richting Caen.
Helaas waren er een paar files op weg naar Caen, waarvan er 1 werd veroorzaakt door een tolpoort. Een tolpoort eerder hadden we echter meer problemen: De betaalautomaat deed het niet. Hij pakte het ticket, dat we eerder op de route hadden gekregen, niet aan. Niet handig als je voor een slagboom staat. In alle commotie belande Harry's creditcard ook nog eens tussen de voorstoelen, dus het duurde even voor we weg waren. Die tol wordt je sowieso gek van. Op een gegeven moment stonden er 2 poorten op 10 km van elkaar! Fijn op zwarte zaterdag (hoewel het elders iets drukker is geweest zo te horen).
Uiteindelijk bereikten we het Memorial de Caen; een groot museum en monument ter nagedachtenis aan de tweede wereldoorlog. In het museum werd je door beelden, verhalen en voorwerpen meegenomen in alle gebeurtenissen voorafgaand en gedurende de tweede wereldoorlog. Het was mooi gedaan, met zowel een overzicht van grote gebeurtenissen als verhalen van individuen en aparte groepen. Wel jammer is dat de expositie volledig aan het laatste stuk van de oorlog (voor Nederland in ieder geval) voorbijgaat. Het ging van 'Frankrijk bevrijd' floep naar 'Hitler pleegt zelfmoord', terwijl daar nog wel een wintertje tussen zat. 'A bridge too far' is toch wel vrij bekend zou je zeggen...
Onder het museum ligt een grote bunker, vanwaar Duitse commandanten in de oorlog de troepen aan de kust aanstuurden. De licht- en geluidseffecten zorgden voor een sfeer die daar in die tijd gehangen moet hebben. De verschillende tuinen achter het museum hebben wij niet gezien omdat er nog een bezienswaardigheid op het programma stond: Le chateau de Caen. Dit is een ruïne waar je vanaf de oude muren een aardig uitzicht over de stad hebt. Aangezien Caen flink is gebombardeerd in de tweede wereldoorlog is er van de oude binnenstad vrijwel niks meer over, dus zo mooi was het allemaal niet. Wel leuk, niet heel bijzonder. Om 6 uur reden we weg richting ons huisje in Port en bessin huppain.
Dat huisje vinden was nog niet makkelijk. Toen we eenmaal van de grote weg af waren reden we weer door de maisvelden en tussen de koeien. En als Google Maps dan linksaf zegt terwijl je eerst rechts en dan links moet gaat het niet zo makkelijk. Na een rondje ripond de kerk (letterlijk) kwamen we bij onze bestemming. 'Het zal wel een soort Centerparks zijn' dachten we, en dat was het ook precies; Dit park is een partner van Centerparks. We hebben een klein huisje, maar in vergelijking met het appartement is dit een grote villa. Een ander verschil is de temperatuur: Wij hebben de enige plek in Europa gevonden waar het onder de 25 graden is. Héérlijk!
's Avonds aten we het typisch Franse gerecht spaghetti en werd er gebeachballed, gepuzzeld etc. Morgen in tegenstelling tot wat er op het schema straat een dagje rust, daar zijn we namelijk wel aan toe. De 1000 km grens is al bijna gepasseerd, maar daar komt voorlopig niet zo veel meer bij. Ff lekker uitslapen en zwemmen, kortom: Vakantie!
No comments:
Post a Comment