Lekker hoor, uitslapen. De regen was gelukkig opgehouden, maar daarmee is ook alles gezegd. Het is nog steeds slechts 23 graden, en de zon zien we maar mondjesmaat. Niet zo fijn als je twee volle dagen op het strand had gepland, maar 's middags gingen we daar toch maar naar toe.
Aangezien het laag water was was het strand heel breed. Dus: kleedje neerleggen en naar de zee lopen. Pff, wat een eind; zeker wel 400 meter. Aangekomen bij zee bleek dat zwemmen niet echt fijn was. Het had wat weg van een pan vol zuurkool (of boerenkool, maar geen bloemkool); zo veel zeewier dreef in de zee. Door het troebele water kon je ook niet meer dan een halve meter onder het wateroppervlak kijken, dus we waren er heel snel weer uit. Dan maar proberen een beetje te zonnen. Ook dat lukte niet echt. Niet alleen door het gebrek aan zon (of het teveel aan wolken) en het koude windje, maar omdat ook hier weer het hele dorp had besloten om achter ons aan te komen.
Al die mensen kwamen echter niet om te zonnen, maar om hun maaltijd bij elkaar te scharrelen. Vanwege het lage water kon je een flink stuk de zee in lopen, helemaal naar de zandbanken een kilometer verderop, en daar leven klaarblijkelijk een hoop kokkels en mossels. Leuk om te zien, maar wij houden niet zo van 'fruit de mer' dus bleven we lekker liggen. Tenminste, tot besloten werd om een stukje te gaan lopen over het strand. We zitten natuurlijk nog steeds aan de noordkant van Bretagne, dus het grootste deel van de kust is rotskust. Hier lagen ook veel rotsen, en daar wilde Cayley op klimmen (mijn tablet geeft na het woord 'Cayley' inmiddels de suggesties: 'foto's', 'foto's nemen', en 'foto's maken', maar dat terzijde). Dan moet ik natuurlijk mee doen met klimmen en kan Diana foto's maken. Na het klimmen gingen we weer richting huis.
Nadat we hadden gegeten (wij hadden wel bloemkool) waren we toch benieuwd tot waar het water zou staan als het vloed is. Daarom zijn we nog even teruggegaan naar de zee en tot onze verbazing was het hele strand weg! Niks zandbanken, de golven sloegen gewoon hardstikke hard tegen de kademuur aan. Een torentje dat op de rotsen op het strand was gebouwd diende nu alleen nog als platform. Al met al is het water ongeveer 7 meter gestegen in de paar uur dat wij weg waren.
Morgen inpakken en wegwezen richting Parijs! Dat is ongeveer 500 kilometer rijden, en we willen onderweg ook nog in Versailles rondkijken. Hè bah, gaat de wekker weer vroeg...
No comments:
Post a Comment