Dag nr. 10, met meteen een lastige keuze: Gaan we naar St. Malo, het oude havenstadje dat eigenlijk samen met Mont Saint Michel voor gisteren op de planning stond, of gaan we naar Cap frehèl, een mooi stukje kust een paar baaien verderop? We gingen proberen om allebei te doen, maar al vrij snel werd duidelijk dat dat niet ging lukken. Nadat alle tassen en koffers opnieuw waren ingepakt en met wat puzzelen in de auto waren gepropt konden we vertrekken. Bestemming: Saint Malo.
Klaarblijkelijk hadden meer mensen bedacht dat het leuk zou zijn om vandaag naar St. Malo te gaan, want het was flink druk toen we aan kwamen rijden. Het duurde even voor we bij de laatste parkeergarage een plekje vonden. Toen wij even later naar buiten liepen was hij vol, dus ik heb geen idee waar alle mensen die achter ons in de file stonden hun auto hebben gelaten. Wij stonden in ieder geval goed. Nadat we bij de toeristeninformatie geen kaartje van de stad hadden kunnen vinden liepen we door een oude stadspoort naar binnen. Het doel was om zo snel mogelijk op de oude stadsmuur te gaan lopen, aangezien je daar een mooi uitzicht hebt over de stad en de forten net uit de kust die alleen bij eb bereikbaar zijn. En hier zijn geen verhoogde bruggen gebouwd, dus als het water omhoog komt zit je 6 uur vast op je eiland.
Gelukkig (mwah, gewoon goed gepland) was het ook eb, dus besloten we na een tijdje over de muur gewandeld te hebben om naar zo'n eiland te lopen. Het eerste eiland lag vrij dichtbij de kust. Het was meer een begroeide rots dan een fort, met een trap omhoog die levensgevaarlijk was. Van boven weer een mooi uitzicht, zowel op de stad als op het fort een stuk verder de zee in. Ook daar moesten we heen natuurlijk, dus trap af en over de natte paadjes naar het volgende eiland. Hier was niet eens een trap omhoog. Gewoon een paar pijlen getekend op de rots; zie maar hoe je er komt. Dus: klimmen maar. Toen we boven kwamen stond er een mevrouw kaartjes te verkopen. Jammer, maar: Niets bewees dat ze in dienst was van de organisatie die die forten beheert. Ik had daar ook gewoon kunnen gaan staan. Even fotoshoppen, printen en voila, €2,50 graag. Wij zijn masr weer naar beneden geklommen. Overigens lagen die rotsen helemaal vol met mosselen, en liepen er veel mensen met schoentjes om kokkels te vangen.
Wij gingen gewoon weer voor crèpes natuurlijk. Diana bestelde salade en kreeg dat geserveerd in een soort hondenbak. Nee, daar maak je indruk mee als restaurant. We zijn nog een stukje de stad in gelopen en daarna gesplitst omdat er even in de toeristenstalletjes gekeken moest worden. Kwart voor 4 verzamelen bij de toeristeninformatie... Dan moet je wel een beetje de weg weten natuurlijk. Harry en ik stonden er gewoon op tijd, maar Cayley en Diana waren naar de stadspoort helemaal aan de andere kant van de stad gelopen. Uiteindelijk reden we rond kwart over 4 weg naar onze volgende slaapplaats: Villa Noes in Etables-Sur-Mer.
Onderweg was er wat file, maar om iets voor zessen waren we ter plaatse. Hallo, is daar iemand? De eigenaar had zijn moeder gestuurd om de sleutels af te leveren aangezien hij zelf op vakantie is. Zij kwam alleen een beetje laat aan. Heeft u €400 borg... cash? Nee, dus dat moest nog even bij de bank worden gehaald. Gelukkig zit alles ondanks dat we in een klein dorpje zitten redelijk dichtbij. Borg betaald, lekker eten (pasta) en daarna niks. We zitten in een mooi huis, met een redelijk dit zitgedeelte buiten. Hopelijk kunnen we daar morgen gebruik van maken, maar er staat flinke regen op het programma. We zijn toe aan een dagje niks...
No comments:
Post a Comment